Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Βίοι: Juan Domingo Peron - Ernesto Che Guevara


Ο #Περονισμός σαν ένα Εθνικό, Λαϊκό και Επαναστατικό Κίνημα από την παράδοση και τους αγώνες του, αποδίδει τιμή στον ιδεαλιστή, στον επαναστάτη, στον κομαντάντε Ερνέστο Τσε Γκεβάρα, Αργεντινό, αντάρτη που έπεσε νεκρός κατά τη διάρκεια μιας πολεμικής επιχείρησης για τον θρίαμβο των Εθνικών Επαναστάσεων στην Λατινική Αμερική.” Χουάν Νομίνγκο Περόν. Εν Εξορία, Μαδρίτη, 24/10/1967”
Ελάχιστες είναι οι πληροφορίες γύρω από τις σχέσεις και τις απόψεις αυτών τον δύο ποιο διάσημων Αργεντίνων ανδρών και μόνο αυτό το γεγονός προκαλεί περιέργεια. Σύμφωνα με την αριστερή παραφιλολογία, ο Τσε Γκεβάρα απεχθανόταν τον λαϊκιστη Περόν και αναφερόμενοι γενικότερα ότι συμμετείχε στις αντιπερονικές διαδηλώσεις το 1952. Δεν υπάρχει καμία απόδειξη για κάτι τέτοιο και όλοι όσοι έχουν διαβάσει για τη ζωή του Τσε παρατηρούν κάτι πάρα πολύ περίεργο. Μέχρι την στιγμή που ο Τσε έφυγε από την Αργεντινή έδειχνε να έχει μια εντυπωσιακή αδιαφορία για την πολιτική ζωή της χώρας του και όπως γράφει σε μια από τις δεκάδες βιογραφίες o Τζον Λι Άντερσον πως είναι ακόμα πιο εντυπωσιακό ότι αποφεύγει να κάνει κριτική στον εθνικιστή Περόν.
Ο Ερνέστο Γκεβάρα ντε λα Λιντς, γνωστός απλά ως Τσε γεννήθηκε στις 14 Ιουν 1928 από “Κουβανούς” (με Ιρλανδική, Βασκική και προφανώς Ινδιάνικη καταγωγής) γονείς με μεγάλη οικονομική άνεση, ένθερμοι υποστηρικτές των Μαρξιστικών ιδεών και έλαβε άρτια μόρφωση σε ένα ευκατάστατο περιβάλλον, με μια βιβλιοθήκη που ξεπερνούσε τα 3000 βιβλία και ενθαρρυμένος από μικρός για να γίνει διανοούμενος.
Ο Χουάν Ντομίνγκο Περόν γεννήθηκε στις 8 Οκτ. 1895 σε μια φτωχική οικογένεια (Ισπανικής, Ιταλικής, Σκωτσέζικης και Ινδιάνικης καταγωγής) και αν δεν επενέβαινε η Ιταλίδα γιαγιά του να τον στείλει στα 9 του εσώκλειστο σε Καθολικό σχολείο και στα 14 δεν κέρδιζε υποτροφία στο Εθνικό Στρατιωτικό Κολέγιο το ποιο πιθανόν να κατέληγε να εργάζεται στο ράντσο με τα πρόβατα του πατέρα του.
Το ειρωνικό της υπόθεσής είναι ότι ο ευκατάστατος αστός, μετεβλήθη σε Μαρξιστή επαναστάτη και εμπορικό σύμβολο της “ταξικής πάλης” και ο δεύτερος αναδείχθηκε σε  εθνικιστή επαναστάτη και μεταμορφωτή της Αργεντινής.
Όταν ο Περόν εκλέχτηκε στα ηνία της χώρας το 1946, με την αμέριστη στήριξη των λαϊκών τάξεων, απέναντι στην ανίερη συμμαχία της Δημοκρατικής Ένωσης – #Unión_Democrática (όλα τα υπόλοιπα κόμματα, από τη δεξιά μέχρι το κομμουνιστικό κόμμα) που ενορχήστρωσε ο Αμερικανός πρέσβης και μεγαλοκτηματίας Σπρούιλ Μπρέηντεν, ο Τσε έκλεινε τα 18 του χρόνια. Η οικογένεια του Τσε ήταν βαθιά αντιπερονική για δυο λόγους, ο πρώτος ήταν ότι θίγονταν τα συμφέροντα της μεγαλοαστικής τάξης τους και ο δεύτερος ότι ήταν η Περονική επανάσταση ήταν ξεκάθαρα αντιμαρξιστική και καταδίκαζε τον  κομμουνισμό και τις αριστερίστικες παραφυάδες του και εκκαθάρισε την παιδεία από τον Μαρξιστικό δάκτυλο.
Όμως ο Τζον Λι Άντερσον (John Lee Anderson – Che Guevara: A revolutionary life) σε μια σύντομη περιγραφή τολμά να αναφέρει κάτι που οι υπόλοιποι βιογράφοι εκτός Αργεντινής δεν ανακάλυψαν (ή απλά δεν ανέφεραν), ότι δηλαδή ο Τσε ήταν μέλος της #Περονικής_Νεολαίας, χωρίς να αναφέρει από πότε και για πόσο διάστημα, λέγοντας απλά ότι ήταν πια μεγάλος για να του γίνει πλύση εγκεφάλου από τους Περονιστές και πως ο ίδιος ο Τσε είχε δικαιολογηθεί αργότερα ότι εντάχθηκε στη #Juventud_Peronista για να χρησιμοποιήσει τις εκτεταμένες βιβλιοθήκες της Περονικής νεολαίας. Προφανώς θα είχε τελειώσει τα βιβλία της οικογενειακής βιβλιοθήκης, του ιδιωτικού σχολείου του καθώς και του πανεπιστημίου του Μπουένος Άιρες στο οποίο σπούδαζε ιατρική από το 1948. Ο ξάδερφος του, Μάριο Σεράβια (Mario Saravia), θυμόταν ότι στις εκλογές του 1951 ο Τσε έκανε προπαγάνδα για ψήφο στον Περόν γιατί οι αντικαπιταλιστικές πολιτικές του ευνοούν την εργατική τάξη. Μετά από συμβουλή της φίλης του Τατιάνα Κιρόγα (Tatianna Quiroga) είχε γράψει και στην Εβίτα Περόν ζητώντας της ένα τζιπ για να γυρίσει την Λατινική Αμερική, χωρίς φυσικά να λάβει ποτέ απάντηση και έτσι πήρε την μοτοσυκλέτα του και ξεκίνησε για να γράψει τα “Ημερολόγια της μοτοσυκλέτας” (θα μπορούσε να είναι τα “Ημερολόγια του τζιπ”). Το ίδρυμα της Εβίτα Περόν αποσκοπούσε στο να βελτιώσει την ζωή και τη μόρφωση του λαού με σχολεία, σπίτια, κλινικές, υποτροφίες, ραπτομηχανές, κτλ και έχει αφήσει ιστορία με το κοινωνικό του έργο (είναι ένας από τους λόγους που οι Αργεντίνοι την θεωρούν αγία) και όχι για να δωρίζει τζιπάκια για ταξίδια κακομαθημένων αστών.

Ο Περόν επενέβη μάλιστα το 1954 για να απελευθερωθεί ο Τσε και να φυγαδευτεί στο Μεξικό από τη Γουατεμάλα όταν και κατά την διάρκεια της παραμονής του εκεί έγινε το Αμερικανοκίνητο πραξικόπημα εναντίων του εκλεγμένου πρόεδρου, Γιάκομπο Αρμπένζ (Jacobo Árbenz Guzmán) και συμμάχου του Περόν ο οποίος στήριζε τις φιλολαϊκές μεταρρυθμίσεις του Αρμπένζ που εξόργισαν τους μεγαλοκτηματίες και τους Αμερικανούς.
Τον Σεπτέμβριο του 1955, όταν ο Περόν ανατράπηκε από ένα αμερικανοκίνητο πραξικόπημα, ο «Τσε» γράφει στον πατέρα του: «Ομολογώ με όλη την ειλικρίνεια ότι η πτώση του Περόν με πίκρανε βαθιά. Η Αργεντινή ήταν ο #ιππότης όλων εκείνων που πίστευαν ότι ο εχθρός βρίσκεται στον Βορρά», υπονοώντας την Αμερική. Είναι η εποχή που τόσο ο Τσε όσο και ο Φιντέλ ασπάστηκαν το σύνθημα των #Περονιστών, “Πατρίδα ή Θάνατος” (Patria o Muerte) δηλώνοντας πως «Ο αντικειμενικός σκοπός των Κουβανών δεν είναι άλλος από την απελευθέρωση των λαών της Λατινικής Αμερικής»
Στο βιβλίο του Ρικάρντο Ρόχο, Ο φίλος μου ο Τσε (Ricardo Rojo, My Friend Che), αναφέρεται: «Ήδη από το 1961 (ή απο το 1959), υπήρχαν ανεπίσημες επαφές μεταξυ του Τσε και του Άνχελ Μπορλένχι (Angel Borlenghi) -συνδικαλιστής του CGT, πρώην Σοσιαλιστής και νυν Περονιστής, πρώην Υπουργού Εσωτερικών και Δικαιοσύνης 1946-1955-που ήταν ο «νούμερο δύο» στην κυβέρνηση του Χουάν Περόν στην Αργεντινή. Ο Τσε είπε στον Μπορλένχι  «Ο Περόν αποτέλεσε την πιο εξελιγμένη έκφραση της πολιτικής και οικονομικής μεταρρύθμισης στην Αργεντινή. Να σκεφτείτε όμως, πως αν ο Περόν είχε επιχειρήσει μια ποιο βαθιά ανατροπή των παραδοσιακών οικονομικών δυνάμεων, οι καινούργιες δεν θα ήταν σε θέση να βάλουν τέλος στην διακυβέρνηση του, όπως και τελικά έγινε» και κάτω από την επίβλεψη του Τσε καθιερώθηκε η επαφή μεταξύ της #Κουβανικής_Επανάστασης και του επαναστατικού #Περονικού_Κινήματος (παράνομου πλέον στην Αργεντινή) εκπαιδεύοντας και εξοπλίζοντας Περονιστές αντάρτες.


Ο Τσε έλαβε γράμμα από τον ίδιο τον Περόν το 1959, στο οποίο εκφραζόταν ο θαυμασμός του προς τον Κάστρο και την Κουβανική Επανάσταση και ήταν ο Τσε που είχε θέσει το θέμα στον Κάστρο να προσκαλέσουν τον εξόριστο Περόν για να εγκατασταθεί στην Αβάνα (ζούσε εξόριστος στη #Φρανκική Ισπανία) αυτό το ανέφερε ο Περονιστής δημοσιογράφος Χόρχε Μασέτι (Jorge Masseti) ο οποίος πήγε στη Σιέρα Μαέστρα το 1958, έγινε στενός φίλος με τον Τσε, εκπαιδεύτηκε στον ανταρτοπόλεμο και σκοτώθηκε το 1964 σε μια ανταρτική επιχείρηση στην Αργεντινή. Η Χίλντα (Hilda Gaeda), η πρώτη σύζυγος του Τσε Γκεβάρα, έγραψε πως σύμφωνα με τον Ερνέστο Γκεβάρα η πτώση του Περόν ήταν μια βαριά απώλεια. “Ο Τσε και ο Μασέτι κατηγορούσαν για αυτήν την πτώση του Περόν, τους Βόρειο-Αμερικανούς ιμπεριαλιστές».
Ο εξόριστος Περόν το 1958 χαιρέτισε ανοιχτά την Κουβανική επανάσταση αποκαλώντας την μεγάλη και λαμπερή που φωτίζει τον δρόμο των λαών, δεν ήταν όμως και τόσο σίγουρος μετά το 1962 και τη μεταστροφή του Κάστρο σε “κομμουνιστή” και ανδρείκελο της Μόσχας. Ο ίδιος ο Τσε προτίμησε την εξορία και το ρόλο του περιπλανώμενου επαναστάτη από το ρόλο του υποτακτικού της Μόσχας. Ο Περόν πάντως έκανε ένα μυστικό ταξίδι στην Αβάνα το 1968 μετά από παρότρυνση και μεσολάβηση του πάτερ Κάρλος Μούχικα υποστηρικτή και μέντορα των #Montoneros, (σκληροπυρηνικών Περονιστών) και συνάντησε κρυφά τον Κάστρο αλλά επέστρεψε στη συνέχεια και πάλι στην Ισπανία. Δεν ξέρουμε τι ειπώθηκε μεταξύ τους αλλά η Περονική Αργεντινή ήταν το μόνο μη-κομμουνιστικό κράτος που στήριξε την Κούβα στέλνοντας ανθρωπιστική βοήθεια στις αρχές του 1974, λίγο μετά την επάνοδο του Περόν στην εξουσία. Ο Φιντέλ Κάστρο κήρυξε τριήμερο πένθος στην Κούβα για τον θάνατο του Περόν την 1η Ιουλίου 1974 χαρακτηρίζοντας τον “τεράστια απώλεια για ολόκληρη την #Λατινική_Αμερική”. Σε συνέντευξη του λίγο πριν το θάνατο του ο Περόν είπε χαρακτηριστικά πως ο Φιντέλ Κάστρο (γνωστός θαυμαστής του ιδρυτή της #Ισπανικής_Φάλαγγας, Χοσέ Αντόνιο Πρίμο ντε Ριβέρα) “ήταν τόσο κομμουνιστής όσο και ο ίδιος του”!



*Οι σχέσεις αυτών των ανδρών και η μίξη τόσο αντίπαλων (θεωρητικά) ιδεολογιών δεν γίνονται εύκολα κατανοητές και αντιληπτές από εμάς τους Ευρωπαίους γιατί αγνοούμε ότι ο Λατινοαμερικάνικος εθνικισμός, από την εποχή του Σιμόν Ντε Μπολίβαρ, θεωρεί την Λατινική Αμερική ως ενιαίο φυλετικό και πολιτιστικό χώρο.

(*Ιωάννη Αγγέλου: Βίοι Juan Domingo Peron - Che Guevara)

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Επαναστατικός Ντεφαιτισμός ή Πατρίδα;

Τι σημαίνει να «εύχεσαι την ήττα της πατρίδας σου» στον "ιμπεριαλιστικό" πόλεμο; Ο επαναστατικός ντεφαιτισμός # revolutionary_ defeatism , από την αγγλική λέξη defeat που σημαίνει ήττα) είναι η θεωρία που υποστηρίζει ότι σε περίπτωση που ένας πόλεμος που διεξάγεται είναι ιμπεριαλιστικός και από τα δύο μέρη, οι επαναστάτες και των δύο μερών θα πρέπει να προσπαθήσουν να μετατρέψουν τον εθνικό πόλεμο σε εμφύλιο, συναδελφωμένοι με τους στρατιώτες του «εχθρού» και ανατρέποντας τις αστικές κυβερνήσεις τους. Ο Λένιν δίδασκε πως το προλεταριάτο πρέπει να εύχεται τη στρατιωτική ήττα της δικής του κυβέρνησης στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, με την έννοια ότι αυτή η ήττα θα διευκόλυνε την εξέγερση για την ανατροπή της άρχουσας τάξης. K αθ' όλη τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και σ' ολόκληρο τον κόσμο οι μόνοι που αγωνίστηκαν κάτω από τις αρχές του επαναστατικού ντεφαιτισμού ήταν στην Ελλάδα η διεθνιστική ομάδα του #Στίνα -στην οποία συμμετείχαν μεταξύ άλλων ο #Καστοριά

A Brand New World: Άσε τους νεκρούς να προχωρούν

# a _ Brand _ New _ World : Βίοι: Διονύσιος ο Φιλόσοφος.  Ο λησμονημένος εθνομάρτυρας #Διονύσιος_ο_Φιλόσοφος, γεννήθηκε στην Παραμυθιά το 1541 μ.Χ., με μακεδονική καταγωγή από το χωριό Αβδέλλα Γρεβενών.    Από πολύ μικρός έγινε Μοναχός στο Διχούνι, στο Μοναστήρι του Αγίου Δημητρίου και αργότερα, σε πολύ νεαρή ηλικία, έφυγε στην Πάδοβα για σπουδές στην Ιατρική, Φιλοσοφία, Φιλολογία, Λογική, Αστρονομία και Ποίηση, πράγμα που δείχνει τη φιλομάθειά του, όπως επίσης και το γεγονός ότι μιλούσε επτά γλώσσες! Χάρη σε αυτές του τις ιδιότητες ονομάστηκε και Φιλόσοφος!    Στην Ευρώπη μάλιστα ήρθε σε επαφές με δυτικούς ηγεμόνες προσπαθώντας να εξασφαλίσει τη στρατιωτική βοήθειά τους για ταυτόχρονη Επανάσταση και Απελευθέρωση της Ελλάδος και όλου του Βυζαντίου, πράγμα που ήταν πόθος και όραμα όλων των Ελλήνων! (Από τους εχθρούς του αποκαλούνταν ειρωνικά «Σκυλόσοφος») ( ☸ )  Ασ'τους νεκρούς να προχωρούν... Όλα  δείχνουν πως πρέπει να έχουμε πεθάνει, εννοώντας την ίδια  μηδα

Οι πρόδρομοι του Φασισμού

Ντ’ Αννούτσιο και Φιούμε Ήταν μοιραίο ένας άνθρωπος να ξεσηκώση, περισσότερο από κάθε άλλον, τον πατριωτισμό των Ιταλών και να τους δημιουργήσει την εντύπωσι ότι ακόμη και ένα πραξικόπημα γιά την επαναφορά της τάξεως δεν θα ήταν τραγικό αλλά επιθυμητό: ο #Γκαμπριέλε_ντ'_Αννούτσιο. Η επιρροή του στο #Φασιστικό_κίνημα είναι ίση μ' εκείνη που εξασκούσε ο #Μαρινέτι, αλλά εάν συγκριθούν μεταξύ τους, η πρώτη ουσιαστική διαφορά είναι η τρομερή δημοτικότης που απελάμβανε σαν άτομο ο #Ντ'_Αννούτσιο. Από το 1890 γοήτευε τις μάζες μ' έναν τρόπο, που ο #Μαρινέτι δεν θα μπορούσε ποτέ του να επιτύχη. Για τις εκατοντάδες χιλιάδες των αναγνωστών ήταν τα μυθιστορήματα, τα ποιήματα και τα θεατρικά έργα του  #Ντ'_Αννούτσιο, που ξυπνούσαν την επιθυμία γιά δράσι και ενεργητικότητα, παρά οι υψηλές αρχές και τα ιδανικά που υπέφωσκαν στα μυστικιστικά σχεδόν γραπτά του #Μαρινέτι. Πράγματι η ποιότης της προσωπικότητος του  #Ντ'_Αννούτσιο, ο φιληδονισμός του, οι αριστοκρατικοί τρόπο